Heel veel woorden zullen we er deze keer niet aan vuil maken. Dat het niet “handig” is om een jongen van 15 een wedstrijd van jongens onder 15 te laten fluiten is in ieder geval niet verstandig. Helaas is de druk om dan toch veelvuldig in het voordee van jouw eigen cluppie te fluiten voor zo’n jongen dan blijkbaar toch te groot. Een korte samenvatting: Sparta komt zeer verdiend op 0-1 voorsprong, de 1-1 valt uit een buitenspel situatie waarbij de scheids de vlaggen niet heeft gezien. Daarna een paar stevige overtredingen die niet werden bestraft: ook niet gezien; een duw in de rug in de 16 meter… niet gezien. De 2-1 voor Avanti had dus eigenlijk de 1-1 moeten zijn. Sparta veelvuldig in de aanval, maar de bal ging er niet in. Een uitbraak van Avanti: buitenspel, vlaggen… helaas… weer niet gezien: 3-1. Daarop helaas een Spartaan die met woorden die niet voor herhaling vatbaar zijn met geel of rood van het veld ging (de kleur is tot op heden niet duidelijk). Sparta was gebroken en ook zeker zichzelf niet meer. Jammer jammer. Na de wedstrijd vonden de jongens van Avanti het niet interessant of onze geblesseerd geraakte verdediger zijn been wel of niet had gebroken. Ze hadden gewonnen! helaas werd dat gehoord door onze trainer die heel even heeft geprobeerd deze jongens een beetje fatsoen bij te brengen. We staan dus niet meer bovenaan, maar volgende week knokken we weer gewoon verder! Tot dan!